OG – ZZC 2

Hierbij een verslag van deze wedstrijd, geleverd door de spelers zelf.
Het is nog niet helemaal volledig. Wellicht komt er nog een aanvulling.

Wim: bord 1 (zwart)
Wie kent niet het probleem om met zwart op een juiste manier om te gaan met een passieve, luie openingsopzet van wit? Ga je direct proberen te forceren ook al zijn niet alle varianten even overtuigend? Of toch liever gewoon degelijke zetjes doen? Het laatste, nee, een belediging voor ’s mensen creativiteit, toch?Ik koos voor de eerste mogelijkheid: niet eerst nog een gezonde ontwikkelingszet en daarna  de breekzet …e5. Nee, “zwijg, direct de breekzet, en wel nu”!  “Is schaken soms iets voor lafaards?”Vervolgens de twijfel, ‘was de tweede mogelijkheid, dat gezonde ontwikkelingszetje niet toch beter’? En daarna de ergernis van het verstandige ‘ik’ tegenover dat eigenzinnige en niet tot rede te brengen hardleerse ‘ik’, die onbedwingbare kwelgeest en eeuwige echte tegenstander. En toen -onverwacht- het denken en zuchten van mijn tegenstander, ik begon zelfs tijd in te lopen, nooit eerder gebeurd. Plotseling allemaal makkelijke zetjes, een stuk voor en uit.De waarheid is dat de breekzet volgens mijn computer niet eens zo’n slecht was, maar nog veel beter zou zijn na eerst nog een rustig ontwikkelingszetje.Ik staar naar de grond, mijn verstandige ‘ik’ loopt rood aan.

Hans: bord 2 (wit)
Hans won als eerste – verdere details zijn er momenteel nog niet.

Arnold: bord 3 (zwart)
Na de opening en in het middenspel stond ik duidelijk minder, maar nadat de lichte stukken waren afgeruild kreeg ik tegenkansen en won ik tenslotte.

Ernst: bord 4 (wit)
Ik weet niet hoe het kwam, maar “ I played like a Fish” (vrij naar Bobby Fisher over een mindere partij). Mijn tegenstander dwong me een goede loper voor een paard te ruilen en zette mij met zijn loperpaar steeds meer onder druk. Te meer  daar ik met mijn beide paarden op de koningsvleugel geparkeerd nagenoeg niets kon uitrichten. Ik verloor een pion, de druk nam verder toe en ik had beduidend minder tijd over dan mijn opponent.
Zwaar stukverlies of zelfs mat binnen een aantal zetten was onvermijdelijk. Op zet 46 zag ik de mogelijkheid om  via een pionoffer in een aantal zetten de partij te beslissen. Hoewel ik geen moment echt geloofde dat hij erin zou trappen. Mijn tegenstander ging onverdroten door met het breien van een matnet en nam vervolgens mijn pionoffer aan, daarmee een lijn voor mijn toren openend. Op mijn 50ste zet ging hij daardoor mat. En enorme “Schwindel” waar ik me eigenlijk voor geneerde. Maar ja, een punt is een punt en mijn tegenstander nam het gelukkig sportief op.

Uitslag 4-0 dus! En daarmee kampioen van Klasse 2C!

Bad Behavior has blocked 325 access attempts in the last 7 days.

Ons Genoegen