In Memoriam: Arij Rijke

Zaterdag 12 oktober is ons clublid en tevens erelid Arij Rijke overleden.
Op vrijdag 18 oktober was, in de Marcuskerk in Leusden, de afscheidsdienst van Arij. Het werd een bijzondere dienst. Eigenlijk was de rouwkaart al bijzonder: de omgevallen koning, het  einde van een partij.
Toen de kist de kerk binnenkwam, kon je ook niet om het schaken heen. Op de kist een mooi bloemstuk om een schaakbord heen gedrapeerd. En één van de schroeven van het deksel  bestond uit een grote pion.

Het verhaal dat zoon Jan over zijn vader sprak was ook in een partijvorm. In IJmuiden was de opening niet makkelijk. In het middenspel ging het steeds beter en tenslotte in Leusden, waar hij na een aantal mooie jaren toch nog een moeilijk eindspel inging dat hij uiteindelijk, voor ons onverwachts snel, verloor.

Nu mijn  terugblik op het leven van schaakvriend Arij. Ik moet mij beperken. want hoe kan je beknopt ruim 60 jaar samenvatten?!
Ik kreeg met Arij te maken toen ik voor het eerst  mee mocht doen in een bondswedstrijd. Hij was de wedstrijdleider. Het was in 1959. Ons tiental verloor met 9-1 en, jawel, ik was de verliezer. Arij stelde mij gerust; mijn tijd kwam nog wel.

Hij was  jarenlang wedstrijdleider, jarenlang secretaris en daardoor ook ruim 40 jaar bestuurslid. Eén voorval uit de tijd dat hij secretaris was is me altijd bijgebleven. Het bestuur had een beslissing genomen waar ik het niet mee eens was en ik stuurde een boze brief, waarin ik mijn lidmaatschap opzegde, met de bedoeling een gesprek af te dwingen. Maar Arij antwoordde doodleuk dat hij mijn verzoek zou afwikkelen langs de gebruikelijke weg! Typerend hoe hij was. Het gesprek kwam er toch en het deed onze vriendschap geen kwaad.

Hij verhuisde nogal eens. Van IJmuiden naar Amersfoort. Hier woonde hij op meerdere adressen: in het Leusderkwartier, Randenbroek en Rustenburg. Daar hadden ze het erg naar hun zin. Dus als een donderslag bij heldere hemel kwam Arij mij vertellen dat Gré, zijn vrouw, naar Beetsterzwaag wilde verhuizen.
Maar, stelde hij mij gerust, de vraagprijs van de woning is zo hoog gesteld dat die toch niet verkocht zal worden en dan gaan we niet verhuizen. Binnen een week was de woning verkocht, een zet die hij nooit had zien aankomen.

Wat konden we als club doen? We maakten hem erelid en zo werd de band met Ons Genoegen nooit verbroken. Na enige jaren werd er verhuisd  naar Almere. Dat stelde hem in de gelegenheid om in ieder geval de bondswedstrijden voor Ons  Genoegen te spelen.

Toen er weer een paar jaar later naar Leusden verhuisd werd, kwam hij weer ‘thuis’ en nam hij ook weer aan de interne competitie deel. Hoe sterk hij speelde werd duidelijk door  zijn bijnaam: de ‘Joop Zoetemelk van Ons Genoegen’.
Heel vaak werd hij in de jaarlijkse interne competitie tweede. Ook heeft hij ooit kans gezien het zomerkampioenschap te winnen. Jarenlang kwam Arij bij de externe wedstrijden uit in de top van het eerste team. Hij was een geduchte tegenstander die het iedereen moeilijk kon maken, tot zijn laatst gespeelde wedstrijd aan  toe.

Afgelopen zomer kwam bij mij zijn mail binnen met de mededeling dat hij zijn auto had verkocht en dat hij dus niet meer kon komen schaken. Ik antwoordde dat ik zijn persoonlijke chauffeur werd en hem kwam halen en ook weer thuis zou brengen. Hij reageerde daar niet op. Toen ik hem een paar weken later opzocht zag ik een gebroken man. Het was in één klap duidelijk dat hij niet meer kon schaken.
Hij werd na enige weken overgebracht naar de oude Lichtenberg. Ik zocht hem weer op, hij sliep. Ik raakte hem aan. Hij zag me en vroeg: ‘Heb je gewonnen?’
Het waren zijn laatste woorden aan mij. Op mijn vragen kwam alleen nog maar een knikje. Zal ik maar weg gaan? Hij knikte. Zijn eindspel liep ten einde.

Maar het werd geen nederlaag. In zijn dankdienst mochten we zingen:

Ga met God en Hij zal met je zijn:
in zijn liefde je bewaren,
in de dood je leven sparen.
Ga met God en Hij zal met je zijn.

Arij is nu thuis. De overwinning is behaald.

Henk Juffer

Forse nederlaag Achttal

Het Achttal van Ons Genoegen heeft het in de eerste competitiewedstrijd, in en tegen Baarn, niet kunnen bolwerken.
Het werd een duidelijke 1½-6½ nederlaag. Slechts drie remises konden worden meegenomen op de terugreis naar Amersfoort.

Het programma en de resultaten van het achttal zijn het hele jaar door te volgen via Competities > Externe Competities  (nu ook door aan te klikken Achttal Ons Genoegen).

In Memoriam: Cor IJsselstijn

Toch nog onverwachts kwam het bericht van zijn overlijden. Een week ervoor was ik nog op bezoek in Soest waar hij het goed had, zo vertelde hij.
Namen waren moeilijk voor hem, maar dat ik van de schaakclub was wist hij wel!
Dat mijn zus, die met me mee was, van de kerk was wist hij ook. Sterker, zij kreeg te horen dat als ze het ergens niet mee eens was, ze toch naar de kerk moest blijven gaan. Dat was immers Gods gemeente!
Het was Cor ten voeten uit. Zo heb ik hem leren kennen: een vriendelijke, goedlachse man die altijd voor zijn geloof uit kwam.
Op schaakgebied niet één van de sterksten, maar wel een liefhebber. Hij is maar vier jaar lid van Ons Genoegen geweest, maar zette zich geweldig in voor de club. Ook bij de jeugd veroverde hij zijn plekje. ‘Ome Cor’ werd hij genoemd en daar genoot hij volop van.

Door zijn ziekte moest hij afhaken en nu was er de dankdienst voor zijn leven. Het werd inderdaad een dienst waar de dankbaarheid groot was. Naar zijn God die heel zijn leven bepaald had. De kinderen en kleinkinderen, die ook in dankbaarheid terugkeken naar wat Cor voor hun was geweest.

Wij mochten zo ook Cor nog leren kennen. Het thema van de dienst was: Ik heb de Heer lief, want Hij luistert naar mij. De dienst werd besloten met een vers dat Cor, ongetwijfeld met een opgestoken hand, vele keren gezongen heeft:

Zou ik nog vrezen, nu Hij eeuwig leeft,
Die mij heeft genezen, die mij vrede geeft?
In zijn goddelijk wezen is mijn glorie groot,
niets heb ik te vrezen in leven en dood.
U zij de glorie, opgestane Heer,
U zij de victorie , nu en immer meer.

Met enkele leden van de club waren we erbij. Dat gaf een goed gevoel en was een laatste eerbetoon aan onze vriend Cor.

Henk Juffer

 

Kort verslag van de SGS-vergadering

Henk Juffer en Jacques van den Berg hebben onze vereniging vertegenwoordigd op de jaarvergadering van de SGS, op woensdag 2 oktober j.l.

Een kort verslag van deze vergadering is geplaatst in De Veldheer (Bijdragen van Leden). Hier aanklikken kan ook!

Ook programma viertal bekend

Het viertal van Ons Genoegen is ingedeeld in Klasse 4K van de SOS-competitie, dat is een groep van 4 teams waar in verder nog zitten Het Veluws Schaakgenootschap (uit Ermelo), PSV/DoDO (uit Putten) en Nijkerk 2.

Er wordt een dubbelrondige competitie gespeeld. Het programma voor Ons Genoegen luidt:
do. 7 nov. thuis tegen Ermelo
ma. 9 dec. uit tegen Nijkerk
do . 6 febr. thuis tegen Putten
di. 3 mrt. uit tegen Ermelo
do 26 mrt. thuis tegen Nijkerk
di. 12 mei uit tegen Putten

Het programma en de resultaten van het achttal zijn het hele jaar door te volgen via Competities > Externe Competities  (nu ook door aan te klikken Viertal Ons Genoegen).